GRATIS VERZENDING OP IEDERE ORDER | VOOR 23:30 BESTELD, MORGEN IN HUIS | 30 DAGEN BEDENKTIJD

Review: Famke Louise documentaire op Videoland

  • Geplaatst op
  • Door Omar
Review: Famke Louise documentaire op Videoland

Er komen wekelijks heel veel films en documentaires uit. Sommige heel erg goed, sommige heel erg slecht, maar altijd wel het bespreken waard. Vandaar dat we Ome Omar hebben gevraagd om maandelijks een film of documentaire te bespreken. Deze maand: de veelbesproken Famke Louise documentaire van Elza Jo Tratlehner.

There’s a Famke in all of us (pause)

Vanaf nu doe ik, Omar, filmrecensies op deze blog, deal with it. We beginnen met een heftige documentaire over de meest besproken vrouwelijke artiest in Nederlandstalige hiphop. Toen ik dit schattige kind voor het eerst hoorde zingen dat haar sanie verraderlijk is, wist ik niet precies waar ze het over had, maar wel echt dat ik me eraan kon relateren. Veel van mijn sanies zijn namelijk ook verraderlijk. Na haar single Slangen was ik verkocht, dit was mijn nieuwe favoriete vrouwelijke rapper. Maar niet heel Nederland was het met mij eens. Sterker nog, deze documentaire gaat voor een groot deel over de gigantische lading haat die zij over zich heen krijgt. En die pesterijen vind ik onterecht. Daarom is dit stuk naast een recensie ook een betoog voor de culturele relevantie van Famke Louise in de hedendaagse maatschappij en het respect dat men daarvoor dient op de brengen.

Famke Louise betwist de conventies en stuwt ons daarmee als mensheid vooruit. Wat doe jij voor de cultuur? Geen moer waarschijnlijk. Als Eva Braun er niet voor had gekozen om zich bezig te houden met fotografie- een toen nog jong beroep waar weinig vrouwen zich aan durfden te wagen- was zij nooit werkzaam geweest in de fotowinkel van Heinrich Hoffman, alwaar Adolf op slag verliefd op haar zou worden nadat zij bier en leverkaas voor hem en Hoffman neerlegde. Daarna werd zij een van de belangrijkste vrouwen van de vorige eeuw. Misschien niet op de allerbeste manier, maar wist zij destijds veel. Ze volgde in elk geval haar hart, oke?

Laat me jullie niggas mee terug nemen naar het jaar 1503, waar ergens in Italië een portret werd gemaakt van een vrouw die in geen enkel opzicht voldeed aan het tot in detail beschreven schoonheidsideaal dat gold in de Renaissance. Lisa Gherardini, moeder van vijf en vrouw van een obscure burger van Florence had nooit kunnen bevroeden dat zij de meest besproken edde in de geschiedenis van beeldende kunst zou worden. Eerlijkheid gebiedt me te zeggen dat ik dit voorbeeld vooral heb gekozen omdat Bizzey in deze vergelijking Leonardo da Vinci is, en hij ook Leo heet. Zo een domme guy ben ik. Maar beide Leo's zagen iets in hun subject wat ze juist om haar uniekheid herkenden als iets universeels. Da Vinci had pausen, koningen en prinsessen kunnen portretteren, maar koos voor deze teringnormale vrouw met haar intrigerende hoofd. Adje omschrijft het in de documentaire treffend: je kunt aan Famke horen dat zij heeft geleefd.

De Joodse filosoof Spinoza kwam in de zeventiende eeuw met vragen als: 'waarom bestaat alles', 'zijn wij vrij', 'kifesh met de wereld' en, 'wat zijn wij in de grote schets van dingen'. Eeuwenoude vragen die door Famke opnieuw relevant worden gemaakt in deze tijd. Famkes moeder betoogde in een kort maar doeltreffend optreden in de DWDD-uitzending dat Famke staat voor de discussie over de verhoudingen tussen man en vrouw. Ik vind dat ze voor nog veel meer staat. Volgens mij houdt zij ons de spiegel voor door zo onschuldig en puur te zijn dat we er zelf ongemakkelijk van worden. Dat verklaart misschien de duizenden haatreacties; mensen keren zich af tegen de confrontatie met zichzelf die zij bij hen teweeg brengt en ze proberen hun eigen onzekerheden te maskeren met stoere woorden.

Deze recensie is hier niet omdat ik reclame wil maken voor Videoland, noch is ie bedoeld als promotie voor de documentaire van de vrouw van een vriend van mij, zelfs niet omdat FRESHCOTTON me zo goed betaalt. Ik schrijf dit omdat Famke Louise een archetype is van een persoon die mij heel bekend voorkomt. Deze soort mens kan in je familie zitten, je klasgenoot zijn, je collega, of je kunt zelf deels bestaan uit die persoon; het is een miskend wezentje dat te lief is geweest voor zijn eigen bestwil waardoor mensen daar misbruik van proberen te maken. Deze documentaire portretteert dat op ontroerende wijze en eindigt zelfs met een sprankje glorende hoop.

Omar Dahmani is rapper, acteur, schrijver, dichter en leraar Nederlands. Je zou hem moeten kennen van nummers als 'Jamanbroer', 'Drerrie als ik' en 'Overheid doet niks'. Omar schrijft voor FRESHCOTTON maandelijks een filmrecensie.